Knuts franske eventyr (Del 2)

STREIK!

2009-03-19T13:02:00.000-07:00

Folket vil ha penger, Sarkozy vil ikkje gi meir (og er kritisert for bare å gi penger til rike).

I følge Le Monde var det 45 000 som protesterte i Montpellier (250 000 innbyggere totalt) i dag. Ut frå korleis sentrum såg ut i dag, er ikkje det eit tall som overrasker meg, men det er likevel ekstremt mange. 21 000 politimenn var stasjonert rundt i sentrum.

Totalt i Frankrike skal mellom 1,2 og 3 millioner menneske ha tatt del i protestane.

På instituttet mitt er det som kjent bare utlendinger, og for nokre dagar sidan diskuterte vi streiking. Mange er fra Asia, Aust-Europa eller Midt-Østen (som riktig nok også er Asia) og forstår ikkje heilt konseptet med streik. Eg fann meg altså i eit klasserom der vi diskuterte om rett til streik er positivt/står for framgang i samfunnet!

Ein morosam merknad er at til og med kinesere ikkje ser verdien med streik --trass alt (arbeidsklassen sitt våpen, osb.). Eg vart imformert om at streik ikkje var nødvendig i Kina fordi den funksjonen streik eventuelt ville hatt, har blitt overtatt av eit råd for arbeidere (også kjent som staten).

Ei jente frå Kuweit meinte at sidan familien hennar alltid kunne finne hjelp i huset utan at (gjeste)arbeidarane klagde, så var det ikkje rom for forbetring. Ho uttrykte i tillegg frustrasjon over at franskmenn alltid ville ha det betre, og at dei heller burde seie "No er det nok, vi er fornøyde."

Sommeren kommer!

2009-02-26T23:05:00.000-08:00

Værmelding for i dag: 19°C | 5°C (høgast | lavast temperatur)

Samanlikning (Bergen): 3°C | 0°C (i tillegg kjem det ikkje til å regne her)

Hah!

Statistikk og internettlenkar

2009-02-02T14:10:00.000-08:00

Av mine sju trufaste lesarar, er det nærmare 43 prosent som lurer på kva som skjer og i overkant av 14 prosent som har vore i tvil på om eg fortsatt er i live. Grunnen til at webdagboka mi er så lite oppdatert er ganske enkelt ein grunn til, eg ville, i den grad det er mogleg når det er snakk om bloggar, ikkje kjede dykk utan at det er spesiell grunn til å gjere det.

For dei meir tilfeldige lesarane, som ikkje har hatt noko høve til å kommunisere med meg (eller i alle fall ikkje har gjort det), så kan eg leggje til at eg har gått eit steg ned på teknologistigen dei siste månadane: e-mail. Ein svært personleg ein-til-ein tovegskommunikasjon der det er lagt opp til at svaret blir meir utfyllande enn dersom det ligg fritt ute i verdsrøyra* (gjerne i like stor grad som den innleiande posten). Denne e-mail-skrivinga har naturleg nok godt ut over webloggskrivinga i den grad at eg ikkje har klart å gjere ferdig eit einaste innlegg (før no!), og blitt lei av dei gamle utkasta. Eg har også såpass sjølvinnsikt at eg veit at dei hadde vore til stor skuffelse for den beleste lesar (fulle av sånne setningar til dømes. "Beleste lesar" om du ikkje fekk dét med deg).

Eg føler at eg må skrive litt om korleis det går med meg siden eg er så langt vekke: generelt går det bra. Eg besto eksamen, kanskje ikkje med glans, men heller ikkje så ille. Jul/nyttår i Paris var også kjempefint, om enn litt kaldt.

Ellers er den 21. bursdagen min om ei veke, og det hadde vore hyggelig med nokre gratulasjonar (på forhånd eller når den tid kjem).

* Fornorsking av "intertubes":

- http://fr.youtube.com/watch?v=5ir_mKso_qc

- http://fr.youtube.com/watch?v=_cZC67wXUTs (musikkvideoen)

Besøk nr. 2*

2008-12-06T06:25:00.000-08:00

Siden sist:

eg har fått ein skikkelig elendig karakter. Resten er sånn assez bien* som vi seier.
eg har bestemt meg for ikkje å reise til Norge i jula, reiser heller til Paris sånn at eg kan fortsette med å ikkje vere i Norge.
eg har funnet eit nettverk som naboen min ikkje hadde passord på, men det slutta å fungere (i alle fall for meg), så eg er tilbake på kaféer. Eg kjenner meg som ein heroinavhengig på metadon. DET ER IKKJE NOK!

For å fortsette tanken eg hadde når eg skreiv overskriften, eg får besøk om ein time og femten minutter. Det blir kjekt. Negativ side: eg har mange (eg tør ikkje å telle) eksamener fra og med mandag, så eg burde egentlig fordype meg i fransk språk i middelalderen, business-fransk, fransk litteratur fra 1800-tallet, osb. I stedet skal eg på fylla med min eldste venn (dvs. den eg har hatt over ein lengst periode år, ikkje at vennen-uten-navn er skikkelig gammel).

*Egentlig er det snakk om besøk nr. 3, men det egentlige besøk nr. 2 blei aldri nevnt her.

** I ettertid (tjue minutt etter eg skreiv), er det mulig at eg blander to uttrykk, og at eg leita etter "assez bon:"

assez bien pretty good

assez bon good enough

Besøk nr. 1

2008-10-25T06:49:00.000-07:00

I går reiste besøket mitt fra Norge herfra. Siden eg ikkje vil henge ut noen, kan vi kalle personen Hei-på-deg (heretter HPD). Det har vore veldig bra. På torsdag tok vi bussen til havet, til tross for at det ikkje var særleg fint vær (sjå bilete).

Som de kan sjå, var været ikkje noko å skryta av. Sola lot rett og slett vente på seg. HPD trur at det er dens feil, alle plassar i Frankrike den har besøkt så langt, har bare hatt elendig vær. Montpellier var nesten fint i forhold til kva den har opplevd i andre byar. Eitt lys i den lange, mørke tunnelen var at det i det minste ikkje var fullt av franskmenn på stranda. Viss vi ser bort frå eit eldre par, var det faktisk ingen andre enn meg og HPD som hadde valgt å ta turen. Vi bada ikkje, men eg tok ein joggetur langs stranda (sjå bilde).

Eg trur eg mister håret.

Det eineste eg har å utsette på besøket, og det er ein parantes egentlig, er at HPD har litt vansker med å uttrykke kva den vil. Svært diplomatisk "eg vil ikkje gjøre dét, men eg vil det egentlig viss du vil"-type. Det gjorde at eg av og til måtte ta roret og bare bestemme kva som skulle skje.

Av gode avgjørelser var det som stakk seg ut å reise til stranda til tross for det litt kjipe været, å kjøpe pølser i stedet for kjøttdeig til middag nummer to (forklaring kommer), og å kjøpe ei flaske vin til. HPD var veldig imponert over prisen på vin her, eg synst vi er litt fine på det når vi kjøper vin til over fire euro.

Det dårligaste valet og tok var å sjekke kor bøyelig eit vinglass eg kjøpte på IKEA var. HPD trudde det var plastikk. Det var ganske bøyelig, men eksploderte til slutt ikkje bare i ansiktet til HPD, men også over salaten, kjøttdeigen, og i grunn heile "kjøkkenet" mitt.

Vi åt ute.

Leilighet: bilder

2008-10-21T03:25:00.000-07:00

No er det riktig nok ei lita stund sidan IKEA kom, og grunnen til at eg ikkje har lagt ut bilder før er todelt: (a) når IKEA leverer, eller du kjøper kva som helst hos IKEA, så får du like mye papp som du får møbler. Det tok noen dager før eg fikk det ut, og (b) det tidligare nevnte klesskapet som stod igjen her var uten dører. Sjølvsagt har han IDIOTEN som eigde det før tatt med seg skruene, og eg måtte eksperimentere litt. Han hadde også, sannsynligvis heilt uten grunn (eg klarer i alle fall ikkje å forklare det), tatt med seg den stanga som kleshengarane skal henge i. Eg måtte eksperimentere litt. Det fungerer no, men eg glømte å kjøpe kleshengere.

Siden det sikkert er litt vanskelig å orientere seg bare ut frå bileta har eg teikna eit kart av leiligheten. Eg ser til og med sjølv at den eine veggen er alt for lang, men det tok meg ærlig talt lang tid å få det så bra. Uansett er det bare for at dykk, kjære leserar, skal forstå bileta betre.

1. er stue, arbeidsrom og soverom. Stue er det mot nord (på tegningen), senga mi er nede til venstre og pulten min nede til høgre.

2. er kjøkkenet

3. er badet.

Dei smale strekane er dører, den halvt smal, halvt tjukke streken er vinduet. Eg er klar over at 1. og 2. egentlig er same rom.

Her ser de norddelen av stua, sett fra kjøkkendelen av stua, med utgangsdøra heilt til høgre (til høgre for mobilladaren). Ellers på bildet er ein mopp, ein paraply fra ZARA, ein blå slange-greie som IKEA-folka tok med til meg. Aner ikkje koffor den ikkje er kasta, antagelig er eg redd for at det viser seg seinere at den egentlig skal vere ein del av bokhylla (som er heilt til venstre i bildet).

For å gjøre det enklare å forstå har eg her tatt bilde mot der eg stod på det forrige. Noen vil kanskje merke at eg plassert meg sånn at det ikkje går an å se området der skitne tallerkner o.l. til vanlig står. Til opplysning er det ikkje mye - fullstendig eit samantreff at det ikkje er med. Ellers kan de se badet -- med badekar (uten propp). På golvet på badet, for øvrig, ligg den greia som i ein utopisk verden hadde vore over lyspæra, men ikkje er det fordi at lyset ikkje fungerer når den er på, samt eit teppe.

Stue.

Pulten. Dette er rett bak sofaen på forrige bilde.

Seng. Egentlig er det ein sovesofa fordi det av ein eller annan grunn er billigere å kjøpe enn ei vanlig seng. Stripa med lys er ikkje sola (se kart), men blitzen som treffer speilet til høgre.

Forskjellen mellom norsk og fransk

2008-10-14T06:06:00.001-07:00

eller: "I Frankrike har dei store lommer"

Til venstre: min franske "Le robert de poche" (fra/av/om/med lomme).
Til høgre: Kunnskapsforlaget fransk-norsk.
I midten: Ein standard størrelse penn.

Lånekassen

2008-10-09T10:02:00.000-07:00

Eg begynte å skrive eit dikt med denne tittelen, men måtte etter ei stund gi tapt – poet blir eg nok aldri.

Eg liker ikkje å sjå på meg sjølv som ein person som er veldig opptatt av materielle goder (kven gjer vel det?), men når eg fekk beskjed om at lånekassen endelig har fått fingen ut og satt over penger, var følelsen eg hadde skremmande nærme lykke. Når eg i går i tillegg fekk bekreftelse på at eg har krav på støtte frå den franske staten (165,42 € i månaden), følte eg meg ganske uovervinnelig.

Dei siste vekene har eg vore flaut blakk. Og sidan lånekassen brukte så lang tid har eg også vore ganske nervøs, og forbruket av tobakksprodukt gjekk i taket – noe som er latterlig når du ikkje egentlig har penger. Bortsett frå denne luksusen (og at eg har leilighet, seng og strøm) så trur eg at eg har levd under fattigdomsgrensa i det siste.

Allereie har eg bestilt møblar frå IKEA.fr. I morgo er planen å drikke øl.

Elles må eg bare gjenta at alt går fint, og eg har ikkje heimlengsel – det einaste eg savner er å ha ei skikkelig internettlinje som eg kan laste ned musikk frå. Tilfeldigvis, HeiaVincent, til jul ønsker eg meg ein eller fleire CDer med musikk eg burde høre frå det siste halvåret. Må ha TotR sitt nye album.

Her er ei liste over ting eg ikkje savner i det heile:
1. Været
2. Regn
3. Å gå til Danmarksplass i regn
4. Å gå til sentrum i regn
5. Busser og bussjåfører frå Bergen
6. Alle flasker med same fasong som dei Hansa Borg Bryggerier ASA bruker

Første tre veker

2008-09-29T01:50:00.000-07:00

Eg må bare unnskylde at denne posten er så lang, og grunnen til det er at den først og fremst er retta mot foreldre og andre eg deler blod men. Folk som bryr seg meir enn ein gjennomsnittleg blogg-lesar, altså. Det er ikkje frekt å slutte å lese no.

Eg skulle gjerne skrive dette kronologisk, og dag for dag, men det er rett og slett umulig, for eg husker ikkje såpass godt. Eg budde på ungdomsherberg den første veka mens eg leita etter leilighet, og det var, naturleg nok, ikkje ein fantastisk opplevelse. Eg budde på rom med ni andre, der omtrent halvparten var i same situasjon som meg sjølv. Resten var på veg til Barcelona, og hadde bestemt seg for å tilbringe nokre dagar i Montpellier på vegen. Alle som leita etter leilighet var superparanoide for at nokon skulle stele verdisaker, og forsøkte å gøyme dei vekk på heilt latterlige plassar. Eg var ein av dei. Eg sov forresten med lommeboka inni putetrekket den første natta før eg fann ut at det var idiotisk – dersom nokon kom til å stele den ville det vere om dagen, når det ikkje var ni som kunne sjå det.

Eg lærte fleire interessante fakta om mennesket når eg var der, blant anna at minst 25 % av alle som besøker ungdomsherberg snorker, og at halvparten går for å legge seg den siste timen før døra stenger (om enn nesten imponerande usynkront innanfor denne tidsramma). Utanom dette hadde eg problemer med å få sove grunna klimaet. Då eg kom var det 27 grader.

Eg fann rimeleg fort ein studioleilighet som eg bestemte meg for å leie, til tross for at den var umøblert (noe som heller ikkje hjalp på søvnen – eg hadde ei overmadrass frå IKEA dei første to nettene). Eg reiste til IKEA for å kjøpe ei seng, men i tillegg til at dei skal ha 50 € for å levere så tar det omtrent to veker før dei kan kome. Heldigvis møtte eg, ein kveld eg reiste ut for å sjå Marseille spille (som er det store laget her nede), ein veldig hyggelig mann eg kom i snakk med. Han foreslo at eg skulle få meg ein fransk kjæraste for å lære språket, noe eg var heilt einig i. Ordspillet forstod eg ikkje før etter nokre dagar (”Apprendre la langue,” det er ikkje spesielt vanskeleg). Eg sa at før eg kunne komme så langt måtte eg ha ei seng. Han svarte at han gjerne kunne køyre meg til IKEA fordi han hadde ferie, og det var ikkje noe problem, osb. Så nokre dagar* seinare reiste vi dit og eg kjøpte den allereie nemnde sovesofaen, eit lite bord og fullt av småting.

Sjølv om leiligheten var umøblert, var det likevel nokre ting der: ein halvt øydelagt kommode, eit bord som minner veldig om ein pult frå vidaregåande og eit klesskap frå IKEA der dørene er demontert (personen som budde her før meg skal visstnok hente det – noe eg har begynt å tvile på no).

Undervisninga har også byrja. Som eg gjekk ut frå er det ein del nordmenn her, vi er totalt åtte eller ni (på mitt nivå – det høgaste – fordelt på to klasser/grupper) der eg er den einaste guten. Ei norsk jente eg møtte for nokre kveldar sidan sa faktisk, etter eg hadde presentert meg som Knut: ”Åh, så det er du som er Knut Knapskog?” som om eg var ein mytisk figur. Skandinavia er generelt godt representert, saman med Colombia (av alle land) og Japan. Totalt er over 80 nasjonalitetar representert. Eller så var det 150, eg husker ikkje heilt, men 150 høres veldig mye ut.

Det går som regel bra i timane, men eg skulle ønske eg hadde arbeida meir med det skriftlige og grammatikken tidligare. Fransken eg kan er enten frå muntligspråket, og dermed er det bøyninger eg ikkje ein gong visste eksisterte (fordi dei ikkje kan høyrast, bare lesast), eller så er dei relative pronomen: når eg skulle ta fransktesten for å kome inn hang eg meg opp i relative pronomen då eg leste meg opp. Eg har sikkert brukt ti timar på franske relative pronomen, og sjølv om eg ikkje alltid kan forklare kvifor ein bruke eitt i staden for eitt anna, så bruker eg som regel det rette. Eg treng sjølvsagt ikkje ein gong seie at testen eg tok i Oslo er smekka full av relative pronomen i kvar einaste setning eg klarte å få plass til eit. Det er godt mogleg det er derfor eg er her.

Det er ikkje at eg ikkje veit svaret på spørsmålet læraren stiller – eg forstår ikkje kva han spør om. Det er litt flaut, så etter den første gramatikktimen kjøpte eg Grammaire du francais, ei lettlest bok på litt over 500 sider med grammatiske regler og unntak. Det kjekke med fransk grammatikk er at den delen som har ein regel verker å vere den minste, noko som gjer det til litt av ei utfordring. Sidan eg verken har internett eller TV i leiligheten har den faktisk blitt opna (og lest). Men eg er ikkje sikker på om det har vore til hjelp.

Elles har eg lest Den fremmede av Albert Camus sidan eg kom hit, ei bok eg har hatt lyst til å lese heilt siden Arild Linneberg snakka om den på Café Opera i vår (eller fjor haust), samt i den boka eg fikk av pappa til jul. Og Arild, viss du leser dette, eg er heilt einig.** Og venninna til Siri, du tar ikkje heilt feil, men ganske.

Akkurat no venter eg på at studielånet skal kome, eg sendte gjeldsbrevet på torsdag, så eg håper det vil skje i løpet av veka, men det er ikkje hundre prosent sikkert (eg trøster meg med at viss det hadde vore ein fransk institusjon så ville eg fått det etter jul). Det er også litt spennande å sjå om pengane frå min norske konto kommer til min franske før fristen for å betale den første leia går ut. Men det går eg ut frå.

* Dersom nokon tykkjer det er rart at eg sov to netter på vond madrass, og det likevel tok ”nokre dagar” før eg reiste til IKEA, så er forklaringa at eg fortsette å sove nokre dagar til på herberget.
** Eg går ut frå at han er ein av dei som googler sitt eige namn kvar dag for å sjå om han har fått fleire ”hits.”